سلام دوستان.
اینبارم اومدم کمی درد دل کنم.تمام این حرفای این پستمم اول به خودم میگم. میدونم که شما همتون مومن واقعی هستیدو اینهارو بارها و بارها شنیدید.
دوستان من مدتیه احساس میکنم دوستانی که منت به سر حقیر میگذارند و به این وبلاگ تشریف میارند؛ توی یک زمینه مشکل دارند...اون هم احساس اینکه خداوند نبخشیده شون...
من به این دوستان عرض میکنم که یادم نیست کدام معصومی اما ایشون سره یکی از دعاهاش داشت خدا رو میخواند... هر بار با یک نام...و خداوند هم به او لبیک میگفت...اما زمانی که ایشان خداوند را با نام یا الاه العاصین (اگر املاشو اشتباه ننوشته باشم) یعنی ای خدای گناهکاران، خواند، خداوند در جواب فرمود: لبیک...لبیک...لبیک...
به نظر حقیر خداوند در اینجا 3 بار لبیک گفتند زیرا میدانستند گنهکاران از بخشش خداوند نا امید میشند...
اینکه ما فکر کنیم خداوند چون گناهمون بزرگه ما رو نمیبخشه این از وسوسه های مستقیم شیطان لعین و رجیمه....
این مطلبو من یک جای دیگه هم گفتم اما به دلیل اهمیتش اینجا هم تکرار میکنم: خداوند فرموده بود اون لحظه ای که فرعون داشت غرق میشد اگر اونقدر که از حضرت موسی کمک خواسته بود یکبارشو از من میخواست....به جلالم قسم نجاتش میدادم!!!
دوستان ما بندگی کردن یادمون رفته و الا خداوند همون خدای فرعونه...
همون خدای اون بنده ای که گفت: انا ربک الاعلی... منم پروردگار شما....و با این حال فرمود نجاتش میدهم اگر مرا بخواند...
دوستان.....گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست؟
توی این روزهای بابرکت یک نیم نگاهی اگر به قرآن بندازیم میبینیم که خداوند در جای جای اون فرموده...رستگارند کسانی که توبه کردندو جبران کردند....
این خیلی مهمه که توبه کنیمو جبران کنیم.حالا که اینقدر امیدوار شدیم اجازه بدیم یکمم جنبه ی خوف قضیه رو بگم ان شا الله تلنگری باشه برای هممون...
توبه این نیست که گناه کنیمو بگیم استغفر الله... همین؟
شاید خداوند به رحمانیتش با همین یک کلمه هم خیلی از گناهانمون رو ببخشه اما عزیزان تا جایی که عقل ناقص بنده میکشه خداوند بعد از آوردن کلمه توبه کلمه ی جبرانو آورده... واسه همینه که برخی ها میگن توبه ی دم مرگ پذیرفته شده نیست.چون زمانی برای جبران وجود نداره...
امیر المومنین علی (ع) شبها از خوف جهنم گریه میکرد... وای به حال ما....
پس به این نگاه نکنیم که گناهمون بزرگ بوده ، و خداوند نمیبخشمون.... نه ... ما توبه نصوح کنیم... در صدد جبران هم باشیم.در اینکه خداوند ما روبخشیده همم لحظه ای شک نکنیم...
خداوند همون خدایی است که مهر مادر به اولاد قطره ی ناچیزی از دریای بیکران الطاف الهی است...
با استناد به جمله « إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا» ثابت می شود که خداوند هر گناهی اعم از صغیره و کبیره را بخشیده و مشمول غفران خود می کند.
2. با مقایسه این آیه با آیه 48 سوره نساء که می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَكَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ یَشاءُ؛ خداوند شرك را نمىبخشد، اما كمتر از آن را براى هر كس كه بخواهد مىبخشد.» فهمیده می شود که بخشش در آیه مورد بحث در صورتی است که گنهکار توبه کرده باشد که اگر فرد گنهکار به واقع توبه کرد وعده خدا در حقش عملی شده و گناه او هر چه که باشد بخشیده می شود حتی اگر شرک باشد؛ اما اگر توبه ای در کار نبود خدا ممکن است از برخی گناهان او در گذرد که بی تردید شرک جزء آنها نخواهد بود.(7)
یکسری عادت های خوب که خیلی هم سخت نیست.... دوستان اگر به هر طریقی با هر چیزی سوختند زیر لب بگویند: اعوذ بالله مِنَ الْنار....یعنی پناه میبرم به خدا از شر آتش ....
هر وقت از تاریکی و تنهایی خوفی به دلشان راه افتاد یاد شب اول قبر و تنهاییش بیوفتندو بگویند: یا نورَ المُستَوحِشینَ فِی ظُلَم ....یعنی ای نور وحشت زدگان در تاریکی...
به خدا اطمینان کنیم... قطعا پشیمان نمیشیم...
برای مطالعه بیشتر در این زمینه لطفا بر روی لینک زیر کلیک نمایید
http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=177363
از طرف بنده ی ناچیز خدا